ANNE - BABALARA VE ÖĞRETMENLERE ÖNERİLER
Anne – Babalara Öneriler
• Kekeleyen çocuğunuzla yavaş konuşarak ona en iyi şekilde yardım etmiş olursunuz.
• Karmaşık konuşmaktan ve telaffuzu zor kelimelerden, uzun cümlelerden kaçının.
• Çocuğunuza iyi ve ulaşılması kolay bir ‘konuşma modeli’ olun. Ne kadar az mükemmel olursanız o kadar çok kolay ulaşılabilirsiniz.
• Sürekli sorular yöneltmeyin, bırakın çocuğunuz istediği zaman istediği konularda konuşsun (Rosenberger, s., Çev.Kızılboğa, v., 2008).
• Konuşurken nasıl konuştuğuna değil anlattığı konuya odaklı olarak ve göz temasını sürdürerek onu dinleyin. Jest ve mimikleriniz sabırsızlık, acıma, üzüntü, sıkıntı vb.
Duygulardan uzak olmalıdır, dinlerken rahat davranın. Sizin bu davranışınız onun da rahatlamasını sağlayacak ve çocuğunuzu konuşmaya cesaretlendirecektir.
Öğretmenlere Öneriler
• Kekeleyen öğrencileri soru – cevap şeklindeki rutinlerden uzak tutun. Sorulara hızlı cevap vermesi için ısrarcı olmayın.
• Konuşma baskısı yaratmaksızın onlar konuşmayı başlattıklarında ilgiyle dinleyip yanıtlayın.
• Onlar konuşurken mutlaka göz temasını sürdürün , sözlerini kesmeyin ve tamamlamaya çalışmayın. Sözlerini tamamlamasını sabırla bekleyin. Aksi halde konuşmalarından rahatsız olunduğu anlamı çıkar.
• Konuşma biçimiyle değil anlattığı konuyla ilgili olun, ‘yavaş konuş’, ‘sakin ol’ gibi uyarılarda bulunmayın.
• Öğretmen kendi konuşmasını yavaşlatmalı sakin ve rahat bir konuşma biçimini benimseyerek çocuğa örnek olmalıdır.
• Kekeleyen öğrenciyi sözlü aktivitelerden tamamen uzak tutmayın. Kısa cevaplar verebileceği sorular yönelterek sözel aktivitelere katılımını destekleyin.
• Kekeleyen öğrencinizle sınıfta ona karşı nasıl davranmanızı istediği konusunda konuşarak ortak kararlar alın.
Kekeleyen çocukla alay eden diğer öğrencilerle birebir ve yalnız görüşmeler yapın ve onları kekeleyen çocuklara yardım eden kişiler konumuna getirin (Ege, P., 2006; Rosenberger, s., Çev.Kızılboğa, v., 2008).